من ستاره پردازم!

من در دنیایی مملو از حرفه های گوناگون، حرفه ای شگرف و بالنده دارم. می پرسید حرفه ی من چیست؟ "من ستاره پردازم!"

حرفه ی من خیلی مهم است. اگر بخواهید بدانید چقدر مهم است، کافی است شب هنگام، به ستارگانی که می درخشند و چشمک می زنند، نگاه کنید.

ستارگان چشمک زن من، در آسمان مدرسه چشمک می زنند. وظیفه ی من اینست آنها را به کلاس بیاورم، صیقل بدهم، پرداخت کنم، رنگ طلایی بزنم و رهایشان سازم تا جای خود را در آسمان زندگی پیدا کنند. مثل ستارگان درخشان آسمان که هر یک در جای خود قرار گرفته اند.

ستاره های ریز و درشت، با چهره های گوناگون به کلاس من می آیند. بعضی از آنها آماده ی جلا گرفتن هستند؛ اما بعضی کدر و بی رنگند، برخی دلنواز و دل آرامند و بعضی مهربان و دلپذیرند. برخی حساس و شکننده اند و عده ی کمی تیغ دار و آزار دهنده هستند.

همان طور که ستارگانم را جلا می دهم، همان طور که به آنها یاد می دهم و به هر کدام رنگ طلایی میزنم، می گویم: "دنیا بدون شما هیچ معنایی ندارد." به آنها می گویم: " شما می توانید درخشنده ترین ستاره ها باشید؛ شما می توانید نورانیترین ستاره ی آسمان زندگی باشید."

به آنها می گویم: "دنیا جای خوبی برای زیستن است؛ چون شما در آن هستید." 

هر شب، وقتی که به آسمان نگاه می کنم، شغل آبرومند و پرشکوه خودم را به یاد می آورم. به یاد می آورم که فردا صبح، باید برای جلا دادن ستارگان کوچک کلاسم، آماده باشم.

نوشته ی بگز،ل. - ترجمه ی ع.ر.